Canfield Solitaire Strateji Rehberi
Canfield, diğer adıyla Demon, 13 kartlık bir yedek yığını, birer kartla başlayan dört sütunu ve dağıtımla belirlenen bir değerden başlayan dört temel yığını olan bir solitaire oyunudur. Yedek yığını ve bir avuç sütunu yönetme oyunudur. Bu rehber taban değerini nasıl okuyacağını, yedek yığını ve boş sütunları nasıl kullanacağını, desteyi nasıl oynayacağını ve en çok el kaybettiren hataları anlatır.
Açılış ilkeleri
52 kartla dört yerde başlarsın: 13 kartlık bir yedek yığın (yalnızca en üstteki kart açık), birer kartlık dört sütun, bir temel taban kartı ve 34 kartlık bir deste. Taban değeri temel yığınlarla ilgili her şeyi belirler: her renk o değerden yukarı doğru kurulur, Papaz’dan As’a geçer ve taban değerinin hemen altındaki kartta biter. Sütunlar da kırmızı-siyah değişen renklerle azalan sırayla ve baştan başlayarak kurulur; yani bir Papaz bir As’ın üstüne gidebilir. 52 kartın hepsi temel yığınlara çıktığında kazanırsın.
- Önce taban değerine bak. Durum çubuğu onu gösterir. O değerdeki kartlar serbest kalır kalmaz temel yığınlara gider; bir altındaki kartlar (her rengin son kartı) ise en son önem kazananlardır.
- Yedek yığının üstüne bak. Çoğu açılış, yedek yığının en üstteki kartının bir sütuna ya da temel yığına uyup uymadığına bakarak başlar.
- İlk hamleleri ucuz tut. Yalnızca dört sütun vardır; bu yüzden yedek yığından bir kartı serbest bırakan her erken hamle, yalnızca sütunları karıştıran hamleden daha değerlidir.
Yedek yığın ve boş sütunlar
Yedek yığın, Canfield’in merkezidir. 13 kart tutar ve yalnızca en üsttekine dokunabilirsin; yani her seferinde bir kartla geçtiğin uzun bir sıradır.
- Güvenli olduğunda yedek yığını oyna. Oynadığın her yedek yığın kartı bir sonrakini açar ve ileride boş bir sütunu da mümkün kılar.
- Boş sütunlar yedek yığından bedavaya doldurulur. Yedek yığında kart olduğu sürece boşalan bir sütun, yedek yığının en üstteki kartını kendiliğinden alır; bu yüzden bir sütunu boşaltmak, üstüne bir şey kurmadan bir yedek yığın kartını oynamanın yoludur.
- Yedek yığın bittikten sonra boş sütunlar değerlidir. Boş kalırlar ve her kartı ya da diziyi kabul ederler; bu yüzden onları uyan ilk kart yerine işe yarar bir şey için sakla.
Sütun kurmak
Sütunlar kırmızı-siyah değişen renklerle azalan sırayla ve baştan başlayarak kurulur: bir Papaz bir As’ın üstünde durabilir; yani bir sütun ilke olarak tüm değer döngüsü boyunca uzanabilir.
- İşine yaradığında dizileri ortadan taşı. Uygun bir dizinin parçası olan herhangi bir kartı altındaki kartlarla birlikte kaldırabilirsin; bu yüzden bir dizi başladığı sütuna kilitli değildir.
- İhtiyacın olan bir kartı açan hamleleri tercih et. Temel yığına gönderebileceğin ya da işe yarar bir kartı açan kart, nötr bir karıştırmadan iyidir.
- Dizileri sürekli tut. Daha uzun bir dizi tek parça olarak taşınabilir ve alttaki kartları birkaç tur boyunca yoldan çeker.
Desteyi kullanmak
Deste her seferinde üç kart çevirir ve sınırsız yeniden dağıtılabilir; bu yüzden sabır karşılığını verir. Yalnızca atığın en üstteki kartını gördüğün için desteğin sırası önemlidir ve atladığın kartlar yeniden gelir.
- Başka bir şey işe yaramadığında desteyi çevir. Her çekişten önce yedek yığının üstünü ve dört sütunun alt kartlarını kontrol et.
- Atladıklarını hatırla. Atıktan bir şey oynanana kadar, desteden her geçişte aynı kartlar aynı üçlü gruplar halinde görünür; bir kart oynamak, bir sonraki tur için grupları değiştirir.
- Atıktan kart oynamak gerçek bir değişikliktir. Bir sonraki turda hangi kartın üstte görüneceğini kaydırır; bu da ihtiyacın olan bir kartı görüş alanına getirebilir.
Sık yapılan hatalar
- Boş bir sütunu uyan ilk kartla doldurmak. Yedek yığın bittikten sonra o sütun çoğu tek karttan daha değerlidir.
- Yedek yığını görmezden gelmek. Yedek yığında sıkışan kartlar oyun dışıdır; bu yüzden onu uzun süre dokunmadan bırakmak risklidir.
- Taban değerini unutmak. Temel yığınlar As’tan değil taban değerinden başlar; bu yüzden o değerdeki kartlar ilk serbest bırakılacak olanlardır.
- Az önemli kartları ihtiyaç duyulanların üstüne gömmek. Kartlar temel yığından geri gelemez; bu yüzden bir dizinin altında ne bıraktığını düşün.
- Çok erken vazgeçmek. Sınırsız yeniden dağıtım, sıkışmış bir durumun çoğu zaman atıktan bir kartı farklı sırayla oynayarak çözülebileceği anlamına gelir.
İleri düzey teknikler
- Destenin tüm turunu planla. Atığı üçlü gruplar halinde görürsün; bu yüzden hangi kartların geleceğini sayıp hangisini oynayacağına önceden karar verebilirsin.
- Bir sütunu serbest bırakmak için dizi hamlelerini kullan. Bir sütunun ortasından tüm bir diziyi taşımak onu boşaltabilir ve yedek yığın kartları hâlâ varken o sütun bedavaya yeniden dolar.
- Bir sütunu bilerek harca. Bazen sıkıntılı bir kartı, üstüne kurulabilmesi için boş bir sütuna koymak doğrudur; en iyi kart olduğu için değil, başkalarının önünü açtığı için.
- Geri Al ve Çözücü’yü kullan. Geri Al, bedavaya başka bir sırayı denemene izin verir ve menüdeki Çözücü, mevcut durumun hâlâ kazanılıp kazanılamayacağını söyler.
Eller ne kadar kazanılabilir?
Birçok rastgele Canfield eli kazanılabilir; ama hepsi değil. Taramamızda çözücü, 6.000 rastgele elin yaklaşık %59’u (3.545’i) için arama sınırı içinde tam bir kazandıran yol kanıtladı. Bu rakam bir alt sınırdır; çünkü arama sınırlı bir çözücü bazı yolları kaçırabilir. Yeni oyunlar ve Günlük Meydan Okuma yalnızca çözücünün kazanılabilir olduğunu kanıtladığı elleri kullanır; bu yüzden kazandıran bir yol her zaman vardır. Çözücü tüm desteyi ve tüm yedek yığını görür, sen görmezsin; bu yüzden kazanılabilir olması kolay olması demek değildir.
Pratik yap ve oyna
Birkaç eli tek bir kuralla oyna: her deste çekişinden önce yedek yığının üstüne bak ve her boş sütunu dikkatle harcanacak bir şey olarak gör. Yalnızca bu alışkanlık Canfield’i çok daha az rastgele hissettirir.