Poradnik do Pasjansa Canfield
Canfield, zwany też Demonem, to pasjans z 13-kartową rezerwą, czterema kolumnami zaczynającymi się od jednej karty i czterema stosami bazowymi, które startują od stopnia wybranego w rozdaniu. To gra o zarządzanie rezerwą i garstką kolumn. Ten poradnik omawia, jak odczytać stopień bazowy, jak używać rezerwy i pustych kolumn, jak grać talią i jakie błędy kosztują najwięcej rozdań.
Zasady otwarcia
Zaczynasz z 52 kartami w czterech miejscach: 13-kartowa rezerwa (odkryta tylko jej wierzchnia karta), cztery kolumny po jednej karcie, jedna karta bazowa stosów i 34-kartowa talia. Stopień bazowy decyduje o wszystkim w stosach bazowych: każdy kolor buduje się w górę od tego stopnia, zapętla od Króla do Asa i kończy na karcie tuż poniżej stopnia bazowego. Kolumny układa się malejąco, na przemian kolorami, także z zapętleniem, więc Król może leżeć na Asie. Wygrywasz, gdy wszystkie 52 karty leżą na stosach bazowych.
- Najpierw sprawdź stopień bazowy. Pokazuje go pasek stanu. Karty tego stopnia idą na stosy bazowe, gdy tylko są wolne, a karty o stopień niższe (ostatnia karta każdego koloru) będą miały znaczenie na końcu.
- Spójrz na wierzch rezerwy. Większość otwarć zaczyna się od sprawdzenia, czy wierzchnia karta rezerwy pasuje do kolumny lub stosu bazowego.
- Pierwsze ruchy rób tanio. Są tylko cztery kolumny, więc każdy wczesny ruch uwalniający kartę z rezerwy jest wart więcej niż ruch, który tylko przekłada kolumny.
Rezerwa i puste kolumny
Rezerwa jest sercem Canfield. Mieści 13 kart i możesz dotknąć tylko wierzchniej, więc to długa kolejka, którą przechodzisz po jednej karcie.
- Zagrywaj rezerwę, gdy tylko to bezpieczne. Każda zagrana karta rezerwy odsłania następną, a także umożliwia później pustą kolumnę.
- Puste kolumny są uzupełniane z rezerwy za darmo. Dopóki w rezerwie są karty, opróżniona kolumna sama bierze wierzchnią kartę rezerwy, więc opróżnienie kolumny to sposób na zagranie karty z rezerwy bez budowania na niej czegokolwiek.
- Gdy rezerwy już nie ma, puste kolumny są cenne. Pozostają puste i przyjmują dowolną kartę lub sekwencję, więc zachowaj je na coś użytecznego, zamiast na pierwszą pasującą kartę.
Budowanie kolumn
Kolumny układa się malejąco, na przemian kolorami, z zapętleniem: Król może leżeć na Asie, więc kolumna może w zasadzie przebiec cały cykl stopni.
- Przenoś sekwencje ze środka, gdy to pomaga. Możesz podnieść dowolną kartę będącą częścią poprawnej sekwencji razem z kartami pod nią, więc sekwencja nie jest przywiązana do kolumny, w której powstała.
- Wybieraj ruchy, które odsłaniają potrzebną kartę. Karta, którą możesz wysłać na stos bazowy lub która odsłania użyteczną kartę, jest lepsza niż neutralne przekładanie.
- Utrzymuj sekwencje ciągłe. Dłuższą sekwencję można przenosić w całości i przez kilka tur trzyma karty pod spodem z drogi.
Korzystanie z talii
Talia odwraca po trzy karty i można ją rozdawać bez ograniczeń, więc cierpliwość się opłaca. Ponieważ widzisz tylko wierzchnią kartę stosu odrzuconych, kolejność talii ma znaczenie, a pominięte karty wracają.
- Odwracaj talię, gdy nic innego nie jest użyteczne. Przed każdym dobraniem sprawdź wierzch rezerwy i dolne karty czterech kolumn.
- Pamiętaj, co pominąłeś. Każde przejście przez talię pokazuje te same karty w tych samych trójkach, dopóki coś nie zostanie zagrane ze stosu odrzuconych; zagranie karty zmienia trójki w następnym przejściu.
- Zagranie karty ze stosu odrzuconych to prawdziwa zmiana. Przesuwa, która karta pojawi się na wierzchu następnym razem, co może wprowadzić do gry potrzebną ci kartę.
Typowe błędy
- Wypełnianie pustej kolumny pierwszą pasującą kartą. Gdy rezerwa jest pusta, ta kolumna jest warta więcej niż większość pojedynczych kart.
- Ignorowanie rezerwy. Karty uwięzione w rezerwie są poza grą, więc zostawianie jej na długo nietkniętej jest ryzykowne.
- Zapominanie o stopniu bazowym. Stosy bazowe zaczynają się od stopnia bazowego, nie od Asa, więc karty tego stopnia trzeba uwolnić najpierw.
- Zakopywanie mało ważnych kart na potrzebnych. Karty nie wracają ze stosu bazowego, więc myśl, co zostawiasz pod sekwencją.
- Poddawanie się za wcześnie. Nieograniczone rozdania talii sprawiają, że zablokowaną pozycję często da się rozwiązać, zagrywając kartę ze stosu odrzuconych w innej kolejności.
Zaawansowane techniki
- Zaplanuj całe przejście przez talię. Widzisz stos odrzuconych w trójkach, więc możesz policzyć, które karty się pojawią, i z góry zdecydować, którą zagrać.
- Używaj przenoszenia sekwencji, by uwolnić kolumnę. Przeniesienie całej sekwencji ze środka kolumny może ją opróżnić, a przy dostępnych jeszcze kartach rezerwy kolumna uzupełnia się za darmo.
- Wydaj kolumnę celowo. Czasem słusznie jest włożyć niewygodną kartę do pustej kolumny, by dało się na niej budować, nie dlatego, że jest najlepsza, ale dlatego, że odblokowuje inne.
- Używaj Cofnij i Solvera. Cofnij pozwala za darmo spróbować innej kolejności, a Solver w menu powie ci, czy bieżącą pozycję nadal można wygrać.
Jak wygrywalne są rozdania?
Wiele losowych rozdań Canfield da się wygrać, ale nie wszystkie. W naszym przesiewie solver udowodnił pełny zwycięski przebieg w granicach swojego limitu przeszukiwania dla około 59% z 6000 losowych rozdań (3545 z nich). Ta liczba to dolna granica, bo solver z ograniczonym przeszukiwaniem może przeoczyć przebiegi. Nowe gry i Wyzwanie Dnia używają tylko rozdań, które solver udowodnił jako wygrywalne, więc zwycięski przebieg zawsze istnieje. Solver widzi całą talię i całą rezerwę, a ty nie, więc wygrywalne nie znaczy łatwe.
Ćwicz i graj
Rozegraj kilka rozdań z jedną zasadą: przed każdym dobraniem z talii spójrz na wierzch rezerwy i traktuj każdą pustą kolumnę jako coś, co wydaje się z rozwagą. Sam ten nawyk sprawia, że Canfield wydaje się dużo mniej losowy.